La Grazia 2025: Μαθήματα Ησυχαστικής Ζωής και Εξουσίας από τον Paolo Sorrentino. Μπορεί ποτέ ένας ηγέτης να είναι πραγματικά ελεύθερος από το παρελθόν του; Τι απομένει από τον άνθρωπο όταν του αφαιρεθεί το ένδυμα του ηγέτη;

Το 82ο Φεστιβάλ Βενετίας άνοιξε τις πύλες του με μια ταινία του Paolo Sorrentino που επέλεξε να ψιθυρίσει σε έναν κόσμο που έχει συνηθίσει να κραυγάζει πολεμώντας και καταστρέφοντας εαυτούς και αλλήλους.

Η ταινία μάς μεταφέρει στις τελευταίες ημέρες της θητείας του Προέδρου Mariano De Santis τον οποίο υποδύεται ο συγκλονιστικός Toni Servillo.

Οι πηγέςⁱ κριτικής παρουσιάζουν την ταινία La Grazia ως αναστοχαστικό πολιτικό δράμα σε σκηνοθεσία του  Paolo Sorrentino και το αξιολογούν ότι είναι το πολιτικό αριστούργημα της περσινής χρονιάς, μια διαδικασία διαφώτισης, ενδυνάμωσης και απελευθέρωσης.

Στο σύγχρονο σινεμά, οι πολιτικές ταινίες συχνά αναλώνονται σε παιχνίδια στρατηγικής, έντονους διαλόγους και σκοτεινές συνωμοσίες στους διαδρόμους της εξουσίας. Ωστόσο, η νέα ταινία του Sorrentino, επιλέγει μια εντελώς διαφορετική, σχεδόν εικονοκλαστική οδό. Δεν πρόκειται για ένα θρίλερ με γρήγορους ρυθμούς, αλλά για μια  μελέτη πάνω στην ανθρώπινη ψυχή και το βάρος της ζωής και της ηθικής ευθύνης.

Η πλοκή επικεντρώνεται στον Mariano De Santis, έναν χήρο Πρόεδρο της σύγχρονης Ιταλικής Δημοκρατίας που υποδύεται ο Toni Servillo.

Ο Πρόεδρος βιώνει βαθιά ηθικά διλήμματα που αφορούν την ολοκλήρωση του ενεργού του βίου, κυρίως και κατεξοχήν τα τρία νομοσχέδια για την ευθανασία και την απονομή χάριτος, χωρίς να παραλείπει ν‘ αναδεικνύει την προσωπική οδύνη του ήρωα για την απιστία της εκλιπούσας συζύγου του παράλληλα.

Καθώς οι ημέρες του στο ύπατο αξίωμα εξαντλούνται, ο Mariano De Santis δεν ασχολείται με την πολιτική επιβίωση, αλλά με τις ηθικές «ρωγμές» που θα καθορίσουν την υστεροφημία του. Μέσα από αυτή την πορεία, ο Sorrentino παραδίδει ουσιαστικά μαθήματα για την εξουσία και την ύπαρξη εν αγωνία και ησυχία.

Οι κριτικοί περιγράφουν το φιλμ ως μια ποιητική αναζήτηση γύρω από την πατρότητα και τη συνείδηση, αποφεύγοντας τους μελοδραματισμούς προς όφελος μιας αξιοπρεπούς και εσωτερικής προσέγγισης.

Κι ενώ η ταινία έχει λάβει σημαντικούς επαίνους, ιδιαίτερα για την ερμηνεία της Toni Servillo, οι κριτικοί έχουν εντοπίσει τα ακόλουθα αρνητικά σημεία:

• Υπερβολική συναισθηματικότητα που μπορεί να υποβαθμίσει την κατά τα άλλα αξιοπρεπή προσέγγισή της.

• Αόριστη Μελαγχολία που ορισμένοι κριτικοί βρήκαν υπερβολική .

• Σκηνοθεσία vs. Ερμηνεία: Μια κριτική υποδηλώνει ότι ο σκηνοθέτης P. Sorrentino δυσκολεύεται να φτάσει το υψηλό επίπεδο ταλέντου που επέδειξε η Toni Servillo, υπονοώντας ότι η πρωταγωνιστική ερμηνεία μπορεί να είναι ισχυρότερη από τη σκηνοθεσία της ταινίας σε ορισμένα σημεία.

• Λιτότητα και Ρυθμός: Ενώ ο ισορροπημένος ρυθμός συχνά θεωρείται ως πλεονέκτημα, η ταινία περιγράφεται επίσης ως «λιτή ρυθμικά»: η έλλειψη ανατροπών και μελοδράματος σε συνδυασμό με υψηλά διλήμματα μπορεί να κάνει την εμπειρία να φαίνεται αργή ή υπερβολικά συγκρατημένη.

  Παρόλα αυτά εμείς θεωρούμε και καταγράφουμε μερικά... στοιχεία υπεροχής και δημιουργίας.

Los domingos , «Οι Κυριακές», «Una película mayéutica»

Το Πολιτισμικό Πλαίσιο και η Ιδιαιτερότητα του Έργου

Η ταινία Los domingosⁱ [ «Οι Κυριακές»] της Alauda Ruiz de Azúa τοποθετείται στο «μετα-Ρωμαιοκαθολικό» περιβάλλον της σύγχρονης Ισπανίας, μιας χώρας που, αν και ιστορικά διαμορφώθηκε από τον Ρωμαιοκαθολικισμό, πλέον είναι σε μεγάλο βαθμό εκκοσμικευμένη.

 Σε αυτό το πλαίσιο, η θρησκευτική πίστη δεν αποτελεί πλέον την κυρίαρχη κοινωνική δύναμη, γεγονός που καθιστά τη θρησκευτική κλήση της ηρωίδας μια «πολιτισμική πρόκληση».

Το έργο θεωρείται ασυνήθιστο για τον νεότερο ισπανικό κινηματογράφο, καθώς αποφεύγει τη συνήθη σάτιρα κατά των χριστιανών ή τα στερεότυπα και αντιμετωπίζει την πίστη με σεβασμό. Η σκηνοθέτις επεκτείνει τη συνάμα την θεματολογία της γύρω από τις οικογενειακές σχέσεις και τις ηθικές συγκρούσεις, εισάγοντας αυτή τη φορά βαθιά υπαρξιακά και φιλοσοφικά ερωτήματα.

Η Πολιτικοποίηση των 21 Μαρτύρων της Λιβύης (15 Φεβρουαρίου 2015)

Έχουν περάσει έντεκα χρόνια από τότε που το ISIS μετέδωσε ένα φρικτό βίντεο στις 15 Φεβρουαρίου 2015, του αποκεφαλισμού 20 Κοπτών και ενός από την Γκάνα σε μια παραλία της Λιβύης.

Οι άνδρες, οι οποίοι προέρχονταν από χωριά της Άνω Αιγύπτου, ήταν μετανάστες εργάτες στη Λιβύη όταν τους απήγαγε το ISIS σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις τον Δεκέμβριο του 2014 και τον Ιανουάριο του 2015.

Οι 21 έγιναν γρήγορα ένα παγκόσμιο σύμβολο της βαρβαρότητας του ISIS, δύσκολο να αγνοηθεί ή να ξεχαστεί, εμπλέκοντάς το στην πολιτική του ''παγκόσμιου πολέμου κατά της τρομοκρατίας''.

Αυτή η πολιτικοποίηση των 21 αντανακλά τη δύσκολη θέση των Χριστιανών στην Αίγυπτο και τη Μέση Ανατολή γενικότερα, οι οποίοι εργαλειοποιούνται από διάφορους ισχυρούς φορείς — από την αιγυπτιακή κυβέρνηση μέχρι τη προτεσταντική δεξιά των ΗΠΑ — για πολιτικό όφελος.

Ζόμπι Δημοκρατίες (Zombie Politics and Culture)

** Όταν η Μορφή Επιβιώνει, αλλά η Σκέψη Έχει Πεθάνει**

Στο πιο πρόσφατο τεύχος του The Atlantic, ο George Packer έχει ένα άρθρο με τίτλο, «Η Ζόμπι Δημοκρατία της Αμερικής». (δείτε https://outsidethebeltway.com/zombie-democracy/#comments, 26-9-2025 & https://www.theatlantic.com/ideas/archive/2025/09/america-authoritarian-regime-ai-suicide/684350, 24-9-2025)

Όπως πάντα ο Packer, είναι εξαιρετικός. Το θέμα αυτής της ανάρτησης είναι διαφορετικό σε έναν πολύ σημαντικό τομέα. Είναι πως ό,τι μαστίζει τη δημοκρατία στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαστίζει τις δημοκρατίες παντού.

Ψηφίζουμε. Συζητάμε. Εκλέγουμε αντιπροσώπους. Ακολουθούμε διαδικασίες. Και όμως έχει κάτι μαραθεί. Αυτό που αποκαλούμε δημοκρατία σήμερα έχει γίνει κέλυφος. Μια τελετουργία. Μια σκιά του εαυτού της. Κινείται. Αναπνέει. Αλλά δεν σκέφτεται πια.  Αυτή είναι η ζόμπι δημοκρατία. 

Καμία χώρα δεν εξαιρείται από τις ασθένειες που είναι δικές μας. Για παράδειγμα, καμία δημοκρατία δεν εξαιρείται από ηγέτες που φαίνονται ανίκανοι και άστοχοι, ειδικά σε σύγκριση με άλλους τύπους ηγετών που είναι αυταρχικοί και που μερικές φορές φαίνονται πολύ πιο ικανοί να φέρουν εις πέρας τα πράγματα. Να είναι αποτελεσματικοί αντί για αναποτελεσματικοί, και να εξασφαλίζουν ασφάλεια και σταθερότητα.

Η Κοινωνία της Εξουθένωσης [The Burnout Society]

Διαχρονικά, έχουμε προσπαθήσει να αποκρυπτογραφήσουμε τη φύση της κοινωνίας, παλεύοντας με έννοιες όπως οι πειθαρχικές κοινωνίες και οι κοινωνίες του ελέγχου. 

Ο Μισέλ Φουκώ, δείχνοντας προς τον 18ο και 19ο αιώνα, εντόπισε με ακρίβεια την πειθαρχική κοινωνία, η οποία έφτασε στο ζενίθ της στις αρχές του 20ού αιώνα, με την πειθαρχική κοινωνία να μοιάζει με μια σειρά κλειστών χώρων, όπου τα άτομα περιορίζονταν σε προκαθορισμένες ζώνες και υποβάλλονταν σε αυστηρούς κανονισμούς. Εδώ, το άτομο περνούσε συνεχώς μέσα από πειθαρχικά περιβάλλοντα, κάθε ζώνη με τους δικούς της νόμους, είτε μέσα σε στρατώνες, σχολεία, νοσοκομεία ή εργοστάσια. 

Καθώς το εικοστό αιώνα πλησίαζε στο τέλος του, ο Ζιλ Ντελέζ παρατήρησε μια σημαντική αλλαγή στο κοινωνικό τοπίο, όπου τα κλειστά περιβάλλοντα που έμοιαζαν με φυλακές του παρελθόντος έδιναν τη θέση τους σε μια νέα τάξη. Ενώ μια ανερχόμενη δύναμη έκανε σταδιακά διάβρωση στους πειθαρχικούς θεσμούς, αφήνοντάς τους στα πρόθυρα της απαξίωσης, αναδυόταν ένας απέραντος και περίπλοκος ιστός, με τα άτομα παγιδευμένα στα περίπλοκα νήματά του. 

«Μην φας! Έχουμε γρύλλο...»(EU «Soylent Green»)

Είναι έκδηλο ότι η καταστροφή του πρωτογενούς παραγωγικού τομέα γίνεται με τρόπο συστηματικό και επιδοτούμενο εδώ και πολλά χρόνια. Αφορά εξίσου τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, την μελισσοκομία. Ο αγροτικός πληθυσμός διαρκώς συρρικνώνεται. Τα χωριά αδειάζουν...ενώ οι πόλεις γεμίζουν ασφυκτικά.

Τίθεται λοιπόν ένα πρώτο ερώτημα τι θα αντικαταστήσει τους παραγωγούς του πρωτογενούς τομέα; 

ΒΑΣΙΛ(ΕΙ)ΟΠΙΤΑ 2026

Η ΑΚΡΑΙΑ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ του 1858 ή του 1812 ?

 Τον Ιανουάριο του 1858, τον καιρό της παλαιάς Ελλάδας, η Αττική γνώρισε  πρωτοφανείς χιονοπτώσεις. Στις 6 του μηνός άρχισε να πέφτει πυκνό χιόνι στα ορεινά του νομού και γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλη την έκτασή του. 

Οι υποτυπώδεις δρόμοι κατέστησαν αδιάβατοι και ο Όθων με την Αμαλία και την ακολουθία τους αποκλείστηκαν στη Χαλκίδα, όπου είχαν μεταβεί για να εγκαινιάσουν τη νέα γέφυρα του πορθμού. Αλλά οι συνέπειες ήταν πιο σκληρές για τους υπηκόους τους.

Μέσα σε τέτοιες συνθήκες, το πρώτο πράγμα που έλειψε στους Αθηναίους δεν ήταν τα τρόφιμα που προμηθεύονταν από τα κοντινά χωριά και το λιμάνι του Πειραιά, αλλά τα μέσα για να ζεσταθούν, δηλαδή τα κάρβουνα —οι ξυλάνθρακες— και η καύσιμη ξυλεία. Τα δε κάρβουνα κατάντησαν πιο ακριβά και από το ψωμί.

Και άλλοι άνθρωποι, στα Μέγαρα, στην Κάζα, στη Μάνδρα και στον Άγιο Μερκούριο της Πάρνηθας, πάγωσαν —ξύλιασαν, κυριολεκτικά— όταν επιχείρησαν να μετακινηθούν ή να κάνουν δουλειές στην ύπαιθρο. 

Τα ταχυδρομεία άρχισαν να παραλύουν και οι συγκοινωνίες παρουσίαζαν σοβαρές καθυστερήσεις, τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα. Τα πελάγη πάγωσαν και αυτά, σε βαθμό που να ξεβράζουν νεκρά ψάρια. 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΤΣΑ 18-12-2025

    Τα Χριστούγεννα γιορτάζουμε τη Γέννηση του Χριστού, το μεγάλο μήνυμα της αγάπης, της ειρήνης και της ελπίδας για όλο τον κόσμο.

    Μέσα από αυτή τη γιορτή, θυμόμαστε τη σημασία της ταπεινότητας, της προσφοράς και της καλοσύνης, αξίες που προσπαθούμε καθημερινά να καλλιεργούμε στα παιδιά μας.

    Στον παιδικό μας σταθμό, αυτές τις ημέρες ζήσαμε τη μαγεία των Χριστουγέννων μέσα από συζητήσεις, παραμύθια, τραγούδια και δημιουργικές δραστηριότητες, που βοήθησαν τα παιδιά να γνωρίσουν με απλό τρόπο το μήνυμα της Γέννησης του Χριστού.

Με ιδιαίτερη χαρά παρουσιάσαμε μαζί με τις άλλες νηπιαγωγούς και βρεφονηπιοκόμους τη χριστουγεννιάτικη γιορτή μας στους γονείς, τους παππούδες και τους συγγενείς των παιδιών, καρπό της προσπάθειας και του ενθουσιασμού των μικρών μας φίλων.

Μέσα από τραγούδια, κινήσεις και μικρές θεατρικές σκηνές, τα παιδιά μοιράζονται τη χαρά αυτής της άγιας γιορτής.

Η προετοιμασία της γιορτής αποτέλεσε για τα παιδιά μια πολύτιμη εμπειρία, καθώς έμαθαν να συνεργάζονται, να εκφράζονται και να συμμετέχουν με χαρά και αυτοπεποίθηση.

Η έλευση του Άη Βασίλη φώτισε τα πρόσωπα των παιδιών από χαρά και ενθουσιασμό. Με χαμόγελα και παιδικά γέλια νιώσαμε όλοι τη μαγεία των Χριστουγέννων να ζωντανεύει.  Ευχαριστούμε θερμά τους γονείς για την εμπιστοσύνη και τη στήριξή τους.

Σας ευχόμαστε ολόψυχα Καλά Χριστούγεννα, με υγεία, αγάπη και ειρήνη σε κάθε σπίτι.

Με εκτίμηση,

Η ομάδα του παιδικού σταθμού &

H Διευθύντρια Γεωργία Χαλιλοπούλου

 μαζί με τις άλλες νηπιαγωγούς και βρεφονηπιοκόμους ....

🎄✨

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ, 21-12-2025